Shloka 20
Arjuna’s Advance toward Bhīṣma; The Gāṇḍīva’s Signal and the Armies’ Convergence (भीष्माभिमुखगमनम् — गाण्डीवनिर्घोष-ध्वजवर्णनम्)
समाधत्त सुसंकुद्धः क्षुरप्रं लोमवाहिनम् । तेन चिच्छेद नृपतेर्भीम: कार्मुकमुत्तमम्
saṃdadhat susaṃkuddhaḥ kṣurapraṃ lomavāhinam | tena ciccheda nṛpater bhīmaḥ kārmukam uttamam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ဒေါသပြင်းထန်လာသော ဘီမသည် ဆံမွှေးကဲ့သို့သော အတောင်ပံပါ၍ လျင်မြန်သွားသော ဓားသွားတံမြှားကို တပ်ဆင်하였다။ ထိုတံမြှားဖြင့် မင်း၏ အလွန်ကောင်းမွန်သော လေးကို ဖြတ်တောက်ပစ်ခဲ့သည်—ဒုရ്യೋಧန၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ချိုးဖျက်ကာ စစ်မြေပြင်၏ တရားသဖြင့်တောက်လောင်သော ဒေါသအတွင်း သူ၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို မြန်ဆန်စေရန် ဖြစ်သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, power is ideally directed toward disabling an opponent’s capacity to harm rather than indulging in uncontrolled slaughter; the verse highlights disciplined martial action—severing the bow—to neutralize threat while fulfilling kṣatriya-duty.
Bhīma, furious in battle, sets a razor-headed arrow and uses it to cut Duryodhana’s excellent bow, aiming to weaken him decisively in the fight.