Shloka 43
Adhyāya 65: Dawn Assembly, Makara–Śyena Vyūhas, and Commander Engagements
शिरोभि: प्रपतद्धिश्व बाहुभिश्व विभूषितै: । अभ्मवृष्टिरिवाभाति पाणिभिश्न सहाड्कुशै:
śirobhiḥ prapatad diśo bāhubhiś ca vibhūṣitaiḥ | abhravṛṣṭir ivābhāti pāṇibhiś ca sahāṅkuśaiḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ခေါင်းများသည် အရပ်ရပ်သို့ လဲကျလျက်၊ လက်မောင်းများလည်း အလှဆင်အဆင်တန်ဆာများနှင့်တကွ ဖြတ်တောက်ကာ ပြန့်ကျဲသွားသဖြင့် စစ်မြေပြင်သည် မည်းမှောင်သော မိုးတိမ်မှ မိုးရွာသကဲ့သို့ ထင်ရ၏—လက်များတောင် ကျလာပြီး အချို့မှာ ဆင်ထိန်းချောင်း (အင်္ကူရှ) ကို မလွှတ်သေးကြ။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the stark impermanence of bodily power and worldly adornment: even ornamented limbs fall in an instant. In the ethical frame of the epic, it functions as a sobering reminder of the cost of adharma-driven conflict and the grave consequences that unfold when war becomes unavoidable.
Sañjaya is reporting the intensity of the Kurukṣetra battle. He depicts severed heads, arms, and hands falling in all directions, comparing the scene to a cloudburst—an image that conveys both the scale of slaughter and the chaotic, relentless momentum of combat.