Shloka 129
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
ते चेदिपाउ्चालकरूषमत्स्या: पार्थाश्च सर्वे सहिता: प्रणेदु: । जयप्रगल्भा: पुरुषप्रवीरा: संत्रासयन्त: कुरुवीरयोधान्
te cedipāñcālakaruṣamatsyāḥ pārthāś ca sarve sahitāḥ praṇeduḥ | jayapragalbhāḥ puruṣapravīrāḥ saṃtrāsayantaḥ kuruvīrayodhān ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ထို့နောက် စေဒီ၊ ပာဉ္စာလ၊ ကရူရှ၊ မတ္စျာတို့နှင့် ပೃഥာ၏ သားတော်များအားလုံး ပေါင်းစည်းကာ ကြီးမားသော ဟိန်းသံကို ထုတ်လွှင့်ကြသည်။ အောင်ပွဲကို ယုံကြည်သည့် ရဲရင့်မှုဖြင့် လူသူရဲကောင်းအထွတ်အထိပ်တို့သည် ကုရုတပ်၏ သူရဲကောင်းစစ်သည်များကို ကြောက်လန့်စေကာ၊ တစ်သံတည်းသော အော်ဟစ်သံဖြင့် မိမိတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် အကြောင်းတရား၏ ဓမ္မအလေးချိန်ကို ထင်ဟပ်စေ하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and strategic power of unity: when righteous allies act in concert with courage and clarity of purpose, their collective resolve becomes a force that can unsettle even formidable opponents. It also shows how morale and confidence function as decisive elements in a dharma-yuddha setting.
Sañjaya describes the allied forces on the Pāṇḍava side—Cedis, Pāñcālas, Karūṣas, Matsyas, and the Pāṇḍavas—raising a loud, united battle-cry. Their confident roar intimidates the Kuru warriors, signaling the surge of combat readiness and the psychological pressure exerted at the outset of engagement.