Shloka 41
भीष्मपर्व — अध्याय ६२: वासुदेवमहात्म्यप्रशंसा (देव–ब्रह्मसंवादः)
आम वचो भीष्म: प्रहसन् वै मुहुर्मुहुः । [ तनयं तुभ्यं क्रोधादुद्वृत्य चक्षुषी,यह सुनकर भीष्म बारंबार हँसकर क्रोधसे आँखें तरेरते हुए आपके पुत्रसे बोले --
sañjaya uvāca | āma vaco bhīṣmaḥ prahasan vai muhur muhuḥ | tanayaṃ tubhyaṃ krodhād udvṛtya cakṣuṣī, …
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထိုစကားကို ကြားသော် ဘီရှ္မသည် မကြာခဏ ရယ်မောလေ၏။ ထို့နောက် ဒေါသထွက်၍ မျက်လုံးကို ကျယ်ပြန့်စွာ ဖွင့်ကာ တင်းမာစွာ စိုက်ကြည့်လျက် သင်၏ သားတော်အား မိန့်ဆိုလေ၏—ကြားခဲ့သည့် အကြံကို မထင်ရှားစွာ ပယ်ချခြင်းနှင့် စစ်ဓမ္မ၏ တင်းကျပ်သော တာဝန်သတိပေးချက်ကို ထင်ဟပ်စေသကဲ့သို့။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of counsel in war: when pride and anger dominate leadership, even elders respond with sharp irony and stern admonition, implying that righteous strategy requires humility and self-control.
Sañjaya reports that Bhīṣma, after hearing certain words, repeatedly laughs and then, angered, glares with widened eyes and speaks to Dhṛtarāṣṭra’s son (Duryodhana), setting up a reprimand or forceful instruction.