Shloka 16
Adhyāya 6: Pañca-mahābhūta–guṇa-nirdeśa and Sudarśana-dvīpa
Five Elements, Sensory Qualities, and a Cosmographic Island
तमादित्यो<नुपर्येति सततं ज्योतिषां वर: । चन्द्रमाश्न॒ सनक्षत्रो वायुश्नैव प्रदक्षिण:
tam ādityo 'nuparyeti satataṁ jyotiṣāṁ varaḥ | candramāś ca sanakṣatro vāyuś caiva pradakṣiṇaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– အလင်းရောင်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော နေမင်းသည် မရပ်မနား မိမိလမ်းကြောင်းအတိုင်း လှည့်လည်သွားလာ၏။ ထိုနည်းတူ ကြယ်စုတို့နှင့်အတူ လမင်းလည်းကောင်း၊ လေဒေဝတည်းကောင်း တောင်မေရုကို ညာဘက်လှည့်ပတ်ကာ အစဉ်မပြတ် ပတ်လည်လှည့်လည်ကြ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that the cosmos runs by an inviolable order: even mighty forces like the Sun, Moon, stars, and Wind follow a prescribed, auspicious course. This serves as a reminder that dharma is not merely social law but a universal principle of right order.
Sañjaya describes a cosmic scene in which the Sun, the Moon with the constellations, and the Wind continually move in a rightward circuit around a central axis (understood in traditional cosmology as Meru or the world’s pivot), emphasizing the grandeur and regularity of the universe.