Shloka 58
Daiva–Puruṣakāra Discourse and the Elephant-Corps Engagement (भीमगजानीक-सम्भ्रान्ति)
विमृद्यैवं महानागान् ममर्दान्यान् महाबल: । अश्वारोहवरांश्वैव पातयामास संयुगे
vimṛdyaivaṁ mahānāgān mamardānyān mahābalaḥ | aśvārōhavarānś caiva pātayāmāsa saṁyuge ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့သို့ အင်အားကြီးမားသော သူရဲကောင်းသည် ဖိနှိပ်ဖျက်ဆီးသော အားတန်ခိုးဖြင့် စစ်ဆင်ကြီးများကို နင်းချေကာ အခြားဆင်များကိုလည်း ချိုးဖောက်ပစ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် တိုက်ပွဲအလယ်တွင် အကောင်းဆုံး မြင်းစီးသူရဲများကိုပါ လဲကျစေ하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the sheer, sweeping force of war: strength and skill can rapidly overturn even formidable units like elephants and elite cavalry. Ethically, it serves as a sober reminder that battlefield glory is inseparable from large-scale harm, pressing the listener to reflect on the grave cost that accompanies kṣatriya valor.
Sañjaya reports that a mighty fighter, surging through the fight, crushes war-elephants, overpowers other opponents, and fells excellent horsemen in the melee—depicting a moment of decisive dominance amid the chaos of combat.