Shloka 26
Saubhadra under Concentrated Assault; Pārṣata’s Intervention and Escalation
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीडादपातयत् | अथास्य चतुरो वाहांश्वतुर्भिनिशितै: शरै:
sārathiṁ cāsya bhallena rathanīḍād apātayat | athāsya caturo vāhān caturbhir niśitaiḥ śaraiḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ထက်မြက်သော «ဘ္ဟလ္လ» မြားဖြင့် သူ၏ ရထားမောင်းကို ရထားထိုင်ခုံမှ လှဲချလိုက်၏။ ထို့နောက် မြားမောင်းထက်မြက်လေးစင်းဖြင့် မြင်းလေးကောင်ကိုလည်း လှဲကျစေ၏။ ထိုသို့ဖြင့် စစ်သူရဲက ရထားတစ်စီးလုံးကို မောင်းနှင်နိုင်စွမ်းမရှိအောင် ချိုးဖျက်လိုက်သည်—စစ်မြေပြင်၌ အနိုင်ရရန်သည် ရန်သူကို ထိခိုက်စေခြင်းသာမက၊ တိုက်ခိုက်နိုင်စေသော အထောက်အကူများ (ရထားမောင်းနှင့် မြင်းများ) ကိုပါ ဖြိုခွဲခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြသသည့် ရက်စက်သော်လည်း ထိတိကျကျသော စစ်ပညာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a harsh aspect of kṣatriya warfare: victory is pursued by disabling the opponent’s capacity to fight (driver and horses), not merely by direct duel. It invites reflection on how dharma in war often operates within a grim, rule-bound yet violent arena where skill and strategy can override compassion.
Sañjaya describes a warrior striking down the opponent’s charioteer from the chariot-seat with a bhalla-arrow, and then killing the four horses with four sharp arrows, effectively immobilizing the chariot and turning the tide of that exchange.