भीष्मधनंजयद्वैरथम्
Bhīṣma–Dhanaṃjaya Duel and the Opening Clash
सारथिं कुरुवृद्धस्य निर्बिभेद शितै: शरै: । श्रीकृष्णको घायल हुआ देख अर्जुन अत्यन्त कुपित हो उठे और उन्होंने तीखे सायकोंद्वारा कुरुकुलवृद्ध भीष्मके सारथिको विदीर्ण कर डाला
sārathim kuruvṛddhasya nirbibheda śitaiḥ śaraiḥ | śrīkṛṣṇo ghāyalaḥ iti dṛṣṭvā arjunaḥ atyantaṁ kupito 'bhavat, sa ca tīkṣṇaiḥ sāyakaiḥ kurukulavṛddha-bhīṣmasya sārathiṁ vidīrṇavān |
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ သီရိကృష్ణ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသည်ကို မြင်လျှင် အာర్జုနသည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်လာ၏။ ထက်မြက်သော မြားများဖြင့် ကုရုမျိုးရိုး၏ အိုမင်းသူ ဘီရှ္မ၏ ရထားမောင်းကို ထိုးဖောက်ကာ ခွဲခြမ်းပစ်လိုက်၏။ ဤအခိုက်အတန့်သည် မိမိ၏ လမ်းညွှန်နှင့် ကာကွယ်သူအပေါ် သစ္စာနှင့် ချစ်ခင်မှုက စစ်မြေပြင်၌ ပြင်းထန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်အဖြစ် ပေါက်ကွဲနိုင်ကြောင်းကို ပြသသော်လည်း အဓိကတိုက်ခိုက်သူမဟုတ်သူကို ထိုးနှက်ခြင်းကြောင့် ဓမ္မရေးရာ တင်းမာမှုကိုလည်း ထူထောင်စေသည်။
संजय उवाच
The verse highlights the moral pressure of war: devotion and protective duty toward one’s leader (Kṛṣṇa) can ignite fierce action, yet it also exposes ethical strain—whether it is righteous to target supporting personnel like a charioteer rather than the main warrior.
Sañjaya narrates that Arjuna, seeing Kṛṣṇa wounded, becomes intensely enraged and responds by shooting sharp arrows that pierce and tear apart Bhīṣma’s charioteer.