Shloka 41
Rajo-dhūli-saṃmūḍha-saṅgrāmaḥ
The Dust-Obscured Battle and Mutual Charges
ततो भीष्मरथात् तूर्णमुत्पतन्ति पतत्त्रिण: । यैरन्तरिक्षं भूमिश्व सर्वतः समवस्तृता
tato bhīṣma-rathāt tūṛṇam utpatanti patattriṇaḥ | yair antarīkṣaṃ bhūmiś ca sarvataḥ samavastṛtāḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် ဘီရှ္မ၏ ရထားမှ တောင်ပံပါ မြားများသည် ချက်ချင်း ပျံထွက်လာ၍ ငှက်များကဲ့သို့ လေထဲတွင် လှုပ်ရှားကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို အရပ်ရပ်မှ ဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse primarily conveys the epic’s ethical tension of war: extraordinary skill and power can dominate the battlefield, yet such might functions within a larger dharmic tragedy where victory is pursued through destructive means.
Sañjaya describes Bhīṣma releasing a rapid volley of arrows from his chariot; the arrows are poetically compared to birds, and their sheer number makes it seem as though they blanket both sky and earth.