Shloka 26
Chapter 51: Saṃdhyākāla-saṃhāra
Evening Withdrawal after Arjuna’s Counter-Advance
त॑ तु सौभद्रविशिखै: पातितं भरतर्षभ | दृष्टवा भीमो ननादोच्चै: सौभद्रमभिहर्षयन्,भरतश्रेष्ठ। अभिमन्युके बाणोंसे कटकर गिरे हुए उस ध्वजको देखकर भीमसेनने सुभद्राकुमारका हर्ष बढ़ाते हुए उच्चस्वरसे गर्जना की
taṁ tu saubhadra-viśikhaiḥ pātitaṁ bharatarṣabha | dṛṣṭvā bhīmo nanādoccaiḥ saubhadram abhiharṣayan ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «သို့သော် စောဘဒြ (အဘိမညု) ၏ မြားများကြောင့် ဖြတ်ကျပြီး မြေပြင်သို့ လဲကျသွားသော ထိုအလံကို ဘီမမြင်သောအခါ၊ အို ဘာရတတို့အနက် နွားထီးတော်မင်းကြီး၊ စောဘဒြကို ချီးမြှောက်ကာ ယောကျ်ားငယ်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို တိုးပွားစေသဖြင့် အသံကြီးစွာ ဟိန်းဟောက်လေ၏။ စစ်မြေပြင်အလယ်၌ ဘီမ၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် တရားနှင့်ညီသော သတ္တိကို ထောက်ပံ့သည့် စိတ်ဓာတ်အားပေးမှုဖြစ်၍ မိမိဘက်ကို သစ္စာမပျက် ရဲရင့်စွာ ရပ်တည်ရမည်ကို အတည်ပြုလေ၏။»
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid violence, a warrior’s duty includes sustaining the morale of righteous allies; Bhīma’s loud roar is an ethical act of solidarity that strengthens courage and resolve in dharma-aligned combat.
Abhimanyu (Saubhadra) has cut down and felled a banner with his arrows. Seeing this feat, Bhīma roars loudly in approval, encouraging Abhimanyu and increasing his enthusiasm on the battlefield.