Shloka 16
Chapter 51: Saṃdhyākāla-saṃhāra
Evening Withdrawal after Arjuna’s Counter-Advance
तस्य लाघवमार्गस्थमलातसदृश प्र भम् । दिश: पर्यपतच्चापं गाण्डीवमिव घोषवत्
tasya lāghavamārgastham alātacakrasadṛśaprabham | diśaḥ paryapatac cāpaṃ gāṇḍīvam iva ghoṣavat ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– သူ၏လက်များ၏ လျင်မြန်သောလမ်းကြောင်းအတိုင်း လှုပ်ရှားသည့် သူ၏လေးသည် မီးတုတ်ကို လှည့်ပတ်သကဲ့သို့ အလင်းဝိုင်းတစ်ဝိုင်း ဖြစ်ပေါ်စေကာ တောက်ပလင်းလက်၏။ ဂါဏ္ဍီဝ၏ ဂုဏ်သံကဲ့သို့ မြည်ဟည်း၍ လှည့်ပတ်ကာ အရပ်အနှံ့သို့ ရောက်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်—စစ်မြေပြင်၏ သမ္မာဓမ္မဒေါသအတွင်း ထိန်းချုပ်ထားသော စစ်ပညာကို ထုတ်ဖော်ပြသသည့် ပုံရိပ်တစ်ရပ်ဖြစ်၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined skill and focused energy in battle: agility guided by training turns a weapon into an all-encompassing force, suggesting that power in war is ethically weighty and must be governed by kṣatriya-dharma rather than mere rage.
Sañjaya describes a warrior’s bow being whirled and drawn so swiftly that it appears as a circular blaze like a spinning firebrand, and it roars like Gāṇḍīva, seeming to sweep across all directions as the fighting intensifies.