Mahabharata — Bhishma Parva, Shloka 6
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
तस्मिन् समुदिते शब्दे तुमुले लोमहर्षणे । बभूव रथनिर्घोष: पर्जन्यनिनदोपम:
sañjaya uvāca | tasmin samudite śabde tumule lomaharṣaṇe | babhūva rathanirghoṣaḥ parjanyaninadopamaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—ထိုအော်ဟစ်သံကြီးသည် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်၍ ကိုယ်အမွှေးထောင်စေသကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ၊ ရထားများ၏ ဟုန်းဟုန်းမြည်သံလည်း ထွက်ပေါ်လာ၏—မိုးတိမ်ကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးသံနှင့် တူ၏။ စစ်မြေပြင်၏ အသံမျိုးစုံသည် တစ်သံတည်းသော အလွန်အမင်း လွှမ်းမိုးသံအဖြစ် ပေါင်းစည်းကာ စစ်မီး အပြည့်အဝ လောင်ကျွမ်းပြီဟုလည်းကောင်း၊ မကြာမီ ဖြစ်ပွားမည့် ပဋိပက္ခ၏ သဘောတရားအလေးချိန်ကိုလည်းကောင်း ညွှန်ပြ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the moral weight and inevitability of war: the many instruments of violence fuse into a single, overpowering roar, evoking awe and dread. It frames the coming action not as mere spectacle but as a moment charged with consequence, where human choices (dharma and adharma) will be tested amid chaos.
Sañjaya describes the battlefield as the armies engage: a terrifying uproar rises, and the rumbling of chariots becomes prominent, likened to thunderclouds. It is a sensory escalation marking the onset of large-scale combat.