Shloka 39
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
बाह्लीकस्तु रणे राजन् धृष्टकेतुममर्षण: । शरैर्बहुभिरानर्च्छत् सिंहनादमथानदत्,राजन! अमर्षशील बाह्लीकने समरांगणमें बहुत-से बाणोंद्वारा धृष्टकेतुको पीड़ा दी और सिंहके समान गर्जना की
Bāhlīkas tu raṇe rājan dhṛṣṭaketum amarṣaṇaḥ | śarair bahubhir ānarccchat siṃhanādam athānadat ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—အရှင်ဘုရင်၊ စစ်မြေပြင်အလယ်၌ စိတ်ဒေါသပြင်းထန်သော ဘာဟ္လီကသည် ဓೃဋ္ဌကေတုကို မြားအများဖြင့် ထိုးနှက်ကာ နာကျင်စေပြီးနောက်၊ စင်္ဟာကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှင့်၍ အာဏာကို ကြေညာကာ ဓမ္မကိုလိုက်နာသော စစ်သူရဲတို့၏ တိုက်ပွဲအတွင်း ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်စေ하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya battlefield ethic: prowess is displayed not only through weapons but also through fearlessness and psychological assertion (the lion-roar). Yet it also implicitly warns that amarṣa—uncontrolled impatience or intolerance—can drive aggression beyond measured restraint, a recurring moral tension in the war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Bāhlīka, described as irascible, repeatedly strikes Dhṛṣṭaketu with many arrows and then roars like a lion, signaling dominance and intensifying the terror and momentum of the combat.