Chapter 47: Krauñca-vyūha Deployment and Conch-Signals
Kaurava–Pāṇḍava Readiness
9॥ 00 )५200 0 30, :॥2:9 07 छल हम करन 477 | हा कि १ एू हक्छा अनुमानये त्वां दुर्धर्ष योत्स्ये विगतकल्मष: । जयेयं नु परान् राजन्ननुज्ञातस्त्वया रिपून्,“दुर्धर्ष वीर! मैं पापरहित एवं निरपराध रहकर आपके साथ युद्ध करूँगा; इसके लिये आपकी अनुमति चाहता हूँ। राजन! आपकी आज्ञा पाकर मैं समस्त शत्रुओंको युद्धमें परास्त कर सकता हूँ
anujñāṃ yāce tvāṃ durdharṣa yotsye vigata-kalmaṣaḥ | jaye'yaṃ nu parān rājann anujñātas tvayā ripūn ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «အို မအနိုင်ယူလွယ်သော သူရဲကောင်း၊ ငါ ခွင့်ပြုချက်ကို တောင်းခံ၏။ အပြစ်ကင်း၍ အညစ်အကြေးမရှိဘဲ ငါ စစ်ပွဲဝင်မည်။ အို မင်းကြီး၊ သင်၏ အမိန့်ခွင့်ပြုချက် ရလျှင် ရန်သူတို့ကို စစ်မြေပြင်၌ ငါ အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်၏»။
संजय उवाच
Even in war, action should be grounded in dharma: the warrior seeks rightful authorization (anujñā) and asserts moral cleanliness (vigata-kalmaṣaḥ), implying that power alone is insufficient without ethical legitimacy and proper command.
In Sañjaya’s report to the king, a warrior-voice (as quoted within the narration) asks the king’s permission to engage in battle, declaring readiness to fight and confidence of victory over enemies once the royal sanction is granted.