Shloka 55
भीष्मविक्रमदर्शनं तथा क्रौञ्चारुणव्यूहविधानम् | Bhīṣma’s Ascendancy and the Organization of the Krauñcāruṇa Formation
भक््त्या मामभिजानाति यावान् यश्नास्मि तत्त्वतः । ततो मां तत्त्वतो ज्ञात्वा विशते तदनन्तरम्
bhaktyā mām abhijānāti yāvān yaś cāsmi tattvataḥ | tato māṁ tattvato jñātvā viśate tad-anantaram ||
«တစ်စိတ်တစ်သဘော ဘက္တိဖြင့်သာ ငါ့ကို—ပရမအတ္တ—ငါသည် မည်သူဖြစ်သည်၊ မည်မျှဖြစ်သည်ကို အမှန်တကယ် သဘောတရားအတိုင်း သိမြင်လာသည်။ ထိုသို့ အမှန်တကယ် သိပြီးနောက် ထိုဘက္တသည် ချက်ချင်းပင် ငါ့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ငါနှင့် အနီးကပ် ပေါင်းစည်းခြင်းကို ရရှိသည်—စစ်မြေပြင်၏ လှုပ်ရှားမှုကို ကျော်လွန်သော အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့။»
अजुन उवाच
Educational Q&A
Devotion (bhakti) is presented as the direct means to truly know the Supreme as He really is (tattvataḥ). Such true knowledge is not merely conceptual; it culminates in ‘entering’ the Divine—i.e., attaining liberation and intimate union with the Supreme.
In the midst of the Kurukṣetra setting, the teaching emphasizes an inner path: the devotee’s loving commitment leads to authentic realization of the Lord’s nature, and that realization immediately bears the fruit of spiritual consummation—entry into the Divine—transcending the surrounding conflict.