Shloka 13
Bhīṣma Parva, Adhyāya 4 — Dhṛtarāṣṭra–Vyāsa Saṃvāda on Kāla and Jayalakṣaṇa
Signs of Victory
ग्राम्याणां पुरुषा: श्रेष्ठा: सिंहाश्वारण्यवासिनाम् | सर्वेषामेव भूतानामन्योन्येनोपजीवनम्,ग्रामवासी पशु और मनुष्योंमें मनुष्य श्रेष्ठ हैं और वनवासी पशुओंमें सिंह श्रेष्ठ हैं। समस्त प्राणियोंका जीवन-निर्वाह एक-दूसरेके सहयोगसे होता है
grāmyāṇāṃ puruṣāḥ śreṣṭhāḥ siṃhāśvārṇyavāsinām | sarveṣām eva bhūtānām anyonyenopajīvanam ||
သဉ္ဇယက ပြော၏—ရွာတွင် နေထိုင်သူတို့အနက် လူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ တောတွင် နေထိုင်သော တိရစ္ဆာန်တို့အနက်၌လည်း ခြင်္သေ့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ အမှန်တကယ်အားဖြင့် သတ္တဝါအားလုံး၏ အသက်ရှင်ရပ်တည်မှုသည် အပြန်အလှန် အထောက်အကူပေါ် မူတည်၏—တစ်ဦးသည် တစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုကြ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
All beings sustain themselves through mutual dependence; life is maintained by cooperation and interconnected support, which frames an ethical vision of society and nature.
Sañjaya offers a general observation about hierarchy and excellence (humans among village-dwellers, the lion among forest creatures) and then draws a broader principle: the world functions through reciprocal support among living beings.