Shloka 16
Daivī–Āsurī Sampad-Vibhāga (दैवी–आसुरी संपद्विभागः) | Division of Constructive and Destructive Dispositions
अनपेक्ष: शुचिर्दक्ष उदासीनो गतव्यथ: । सर्वारम्भपरित्यागी यो मद्धक्त: स मे प्रिय:
anapekṣaḥ śucir dakṣa udāsīno gatavyathaḥ | sarvārambha-parityāgī yo mad-bhaktaḥ sa me priyaḥ ||
လိုလားမျှော်လင့်ခြင်းကင်းသူ၊ အပြင်အတွင်း သန့်ရှင်းသူ၊ ကျွမ်းကျင်သိမြင်သူ၊ ဘက်လိုက်မှုမရှိ၍ မချည်နှောင်မိသူ၊ ဒုက္ခဝေဒနာကို ကျော်လွန်ပြီးသူ—ကိုယ်အတ္တကြောင့် စတင်သမျှ အလုပ်အကိုင်တို့ကို စွန့်လွှတ်သူ—ထိုသူသည် ငါ့ဘက္တ ဖြစ်၍ ငါ့အတွက် ချစ်မြတ်နိုးရသူ ဖြစ်၏။
अजुन उवाच
Educational Q&A
Kṛṣṇa describes the traits of a devotee who is dear to Him: freedom from expectation, inner and outer purity, competence without ego, impartiality, freedom from distress, and renunciation of ego-driven undertakings—acting without possessiveness and without being shaken by outcomes.
In the Bhagavad Gītā discourse on the Kurukṣetra battlefield, Kṛṣṇa is answering Arjuna’s inquiry about the marks of a true devotee. This verse continues the list of qualities that characterize the ideal bhakta amid the pressures of war and moral conflict.