Shloka 13
Puruṣottama-yoga
The Discipline of the Supreme Person) — Chapter 15 (Bhagavadgītā
तत्रैकस्थं जगत् कृत्स्नं प्रविभक्तमनेकथा । अपश्यद् देवदेवस्य शरीरे पाण्डवस्तदा
tatraikasthaṃ jagat kṛtsnaṃ pravibhaktam anekadhā | apaśyad devadevasya śarīre pāṇḍavas tadā ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—ထိုအခါ ထိုနေရာ၌ ပाण्डု၏သား အာဇုနသည် နတ်တို့၏နတ် ဖြစ်သော သခင် ကృష్ణ၏ ကိုယ်တော်အတွင်း၌၊ အမျိုးမျိုးခွဲခြား၍ ပုံသဏ္ဌာန်စုံလင်သော်လည်း တစ်နေရာတည်း၌ စုဝေးတည်ရှိနေသော ကမ္ဘာလုံးစုံကို မြင်တွေ့하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်၏ ဓမ္မဆိုင်ရာ ရှုပ်ထွေးမှုနောက်ကွယ်တွင် အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသည့် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်တစ်ရပ်ရှိပြီး၊ မျိုးစုံမှုအားလုံးသည် အုပ်စိုးသော တစ်ခုတည်းသော အမှန်တရားအတွင်း ထိန်းသိမ်းထားကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the unity of reality: the whole universe, though experienced as diverse and divided, is contained within the supreme divine being. Ethically, it frames the coming violence of war within a larger dharmic and cosmic order, urging humility and surrender to a truth beyond limited human perception.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that Arjuna, during Krishna’s revelation of the universal form, sees the entire cosmos within Krishna’s body—one yet manifold—confirming Krishna’s supreme, all-encompassing nature.