Shloka 39
यच्चापि सर्वभूतानां बीजं तदहमर्जुन । न तदस्ति विना यत् स्यान्मया भूतं चराचरम्,और हे अर्जुन! जो सब भूतोंकी उत्पत्तिका कारण है, वह भी मैं ही हूँ;+ क्योंकि ऐसा चर और अचर कोई भी भूत नहीं है, जो मुझसे रहित हों
yac cāpi sarvabhūtānāṁ bījaṁ tad aham arjuna | na tad asti vinā yat syān mayā bhūtaṁ carācaram ||
အို အာర్జုနာ၊ သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ မူလအကြောင်းရင်းဖြစ်သော “မျိုးစေ့” ဟူသမျှသည်လည်း ငါပင် ဖြစ်၏။ ငါမရှိဘဲ ဖြစ်နိုင်သော သတ္တဝါတစ်ပါးမျှ မရှိ—လှုပ်ရှားသောအရာဖြစ်စေ မလှုပ်ရှားသောအရာဖြစ်စေ မရှိနိုင်။
अजुन उवाच
Educational Q&A
The supreme reality is the originating seed and sustaining presence of all beings; nothing—animate or inanimate—exists independent of it. This supports an ethic of humility, reverence for life, and steadiness of mind by seeing a single ground behind all diversity.
In the Bhishma Parva’s teaching dialogue on the battlefield, the speaker is presenting a vision of universal divine presence, assuring Arjuna that all existence depends upon that supreme source even as Arjuna faces the moral strain of war.