Shloka 18
Karma-Saṃnyāsa–Karma-Yoga Saṃvāda
Renunciation and the Discipline of Action
नैव तस्य कृतेनार्थों नाकृतेनेह कश्नन । न चास्य सर्वभूतेषु कश्चिदर्थव्यपाश्रय:
naiva tasya kṛtenārtho nākṛteneha kaścana | na cāsya sarvabhūteṣu kaścid arthavyapāśrayaḥ ||
ထို မဟာစိတ်ရှိသူအတွက် ဤလောက၌ လုပ်ဆောင်ခြင်းကြောင့်လည်း ကိုယ်ပိုင်အကျိုးမရှိ၊ မလုပ်ဆောင်ခြင်းကြောင့်လည်း အကျိုးမရှိ။ ထို့ပြင် သတ္တဝါအားလုံးအပေါ်၌လည်း ကိုယ်ကျိုးအတွက် မည်သူ့ကိုမျှ မမှီခို။
अजुन उवाच
Educational Q&A
A truly accomplished person has no selfish purpose to fulfill either by acting or by not acting, and does not rely on others for personal gain; action, if undertaken, is grounded in dharma rather than need, reward, or dependence.
In the Bhīṣma Parva’s battlefield discourse context, the speaker articulates an ethical ideal: the great-souled person stands beyond personal profit in both action and renunciation, indicating a model of inner freedom amid the demands of duty.