Shloka 19
Karma-Yoga, Yajña-Cakra, and the Governance of Desire (कर्मयोग–यज्ञचक्र–कामनिग्रह)
स घोषो धार्तराष्ट्राणां हृदयानि व्यदारयत् । नभश्न पृथिवीं चैव तुमुलो व्यनुनादयन्,और उस भयानक शब्दने आकाश और पृथ्वीको भी गुँजाते हुए धारराष्ट्रोंके यानी आपके पक्षवालोंके हृदय विदीर्ण कर दिये
sa ghoṣo dhārtarāṣṭrāṇāṁ hṛdayāni vyadārayat | nabhaś ca pṛthivīṁ caiva tumulo vyanunādayan ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ထို အလွန်ကြမ်းတမ်းသော ဟုန်းဟုန်းမြည်သံသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်လျှောက် ပြန်လည်တုန်ခါလျက်၊ ဓာတ်တရားရှ္ဋရတို့—ဒုရ္ယောဓန၏ အဖွဲ့—၏ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်ကွဲကြေစေ၍ ကြောက်ရွံ့စေ하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how adharma weakens inner steadiness: when conscience and cause are unstable, even a mere sound—symbolizing the opponent’s unity and righteous momentum—can shatter morale. Ethical grounding (dharma) supports courage; its absence breeds fear and inner collapse.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that a tremendous battle-roar resounded across sky and earth, and its impact psychologically devastated the Dhārtarāṣṭras (the Kaurava side), as the opposing force’s proclamation of readiness and power struck them with dread.