Shloka 33
भीष्मपर्व — अध्याय २: संजयस्य दिव्यदृष्टिप्रदानम् तथा निमित्तवर्णनम्
Granting Sañjaya Divine Sight and the Description of Omens
अनभ्रे च महाघोर: स्तनित: श्रूयते स्वनः । वाहनानां च रुदतां निपतन्त्यश्रुबिन्दव:,“बिना बादलके ही आकाशमें अत्यन्त भयंकर गर्जना सुनायी देती है। रोते हुए वाहनोंकी आँखोंसे आँसुओंकी बूँदें गिर रही हैं"
anabhre ca mahāghoraḥ stanitaḥ śrūyate svanaḥ | vāhanānāṃ ca rudatāṃ nipatanty aśrubindavaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်ကြားသည်– မိုးတိမ်မရှိသော်လည်း ကောင်းကင်၌ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးသံကဲ့သို့သော ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားရ၏။ ထို့ပြင် ငိုကြွေးနေသော စီးနင်းတိရစ္ဆာန်တို့၏ မျက်စိမှ မျက်ရည်စက်များ ကျဆင်းလာ၏။ ဤသည်မှာ လာမည့်စစ်ပွဲသည် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဓမ္မ၏ အလေးအနက်ကြီးမားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေမည်ကို ပြသော နိမိတ်ဖြစ်၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical weight of adharma-driven conflict: nature and even animals react with fear and sorrow, suggesting that violence—especially among kin—carries grave moral consequences and invites ominous signs.
As the Kurukṣetra war approaches, Vaiśampāyana reports inauspicious portents: a thunderous roar is heard despite a cloudless sky, and the war-mounts appear to weep, with tears visibly falling—signaling impending calamity.