Shloka 17
Bhīṣma-parva Adhyāya 16 — Saṃjaya’s Boon, Bhīṣma’s Protection, and the Dawn Arraying of Armies
दशैते पुरुषव्याप्रा: शूरा परिघबाहव: । अक्षौहिणीनां पतयो यज्वानो भूरिदक्षिणा:
daśaite puruṣavyāprāḥ śūrā pari-gha-bāhavaḥ | akṣauhiṇīnāṃ patayo yajvāno bhūri-dakṣiṇāḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ဤအင်အားပြင်းထန်သော လူဆယ်ဦး—သံတံကဲ့သို့ လက်မောင်းရှိသော သူရဲကောင်းများ—သည် တပ်မတော်ခေါင်းဆောင်များဖြစ်၍ တစ်ဦးချင်းစီသည် အက္ရှောဟိဏီ တပ်ခွဲတစ်ခွဲ၏ အရှင်ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ယဇ္ဈပြုသူများဖြစ်ကာ မဟာပူဇော်ပွဲများကို ဆောင်ရွက်ပြီး ဒက္ခိဏာကို များစွာ ပေးလှူခဲ့ကြသည်။ မဟာကဗျာ၏ ဓမ္မဆိုင်ရာ အမြင်တွင် ဤကဗျာပိုဒ်သည် ကုရုက္ခေတ္တရာ စစ်ပွဲ၏ ပရဒေါက်ကို ထင်ဟပ်စေသည်—ရဲရင့်မှုနှင့် လူထုရှေ့၌ ဘာသာရေးကောင်းမှုကြောင့် နာမည်ကြီးသူများပင် ယခု သာသနာတရားကို စမ်းသပ်မည့် စစ်ပွဲ၏ ခေါင်းဆောင်များအဖြစ် ရပ်တည်နေကြသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that worldly merit (great sacrifices and generous gifts) and martial excellence can coexist with participation in destructive war; it invites reflection on how dharma is tested when power, prestige, and duty converge on the battlefield.
Sañjaya is describing to Dhṛtarāṣṭra the prominent Kaurava-side leaders who each command an akṣauhiṇī, emphasizing their strength and their reputation as accomplished sacrificers and generous patrons.