Shloka 54
ममावसानाच्छान्तिरस्तु प्रजानां संगच्छन्तां पार्थिवा: प्रीतिमन्त:ः । पिता पुत्र मातुलं भागिनेयो भ्राता चैव क्षातरं प्रैतु राजन्
mamāvasānāc chāntir astu prajānāṃ saṅgacchantāṃ pārthivāḥ prītimantaḥ | pitā putra mātulaṃ bhāgineyo bhrātā caiva kṣātraṃ praitu rājan ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «အို မင်းကြီး၊ ငါ၏ အသက်ဆုံးခြင်းနှင့်အတူ ပြည်သူတို့အပေါ် ငြိမ်းချမ်းမှု ရောက်ပါစေ။ မင်းတို့သည် စိတ်ကောင်းဖြင့် ပြန်လည်တွေ့ဆုံ၍ သင့်မြတ်ကြပါစေ။ အဖေသည် သားနှင့်၊ ညီအစ်ကိုသည် ညီအစ်ကိုနှင့်၊ မိခင်ဘက် ဦးလေးနှင့် တူ/တူမတို့လည်း ပြန်လည်ပေါင်းစည်းကြပါစေ—အို မင်းကြီး၊ စစ်သူရဲတို့၏ အစဉ်အလာသည် သဟဇာတသို့ ပြန်လည်ရောက်ပါစေ»။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse voices a benediction for social and political reconciliation: even amid a kṣatriya world shaped by conflict, the highest good is the restoration of peace—kings meeting in goodwill and families reuniting across strained bonds.
Sanjaya addresses the king and expresses a wish that, with his own end, peace may arise for the people and that rulers and relatives—father and son, uncle and nephew, brother and brother—may come together again, signaling a longing for harmony after the devastation of war.