Shloka 296
सर्वपार्थिववीराणां संनिधौ पूजयन्निव । राजन! उस जलसे तृप्त होकर शान्तनुनन्दन भीष्मने अर्जुनसे समस्त वीरनरेशोंके समीप उनकी प्रशंसा करते हुए इस प्रकार कहा--
sarvapārthivavīrāṇāṁ sannidhau pūjayann iva | rājan! us jalase tṛptaḥ śāntanunandanaḥ bhīṣmaḥ arjunase samasta vīranareśoṁke samīpa unakī praśaṁsā karate hue isa prakāra kahā—
သဉ္ဇယက ပြောသည်– မင်းကြီးရေ၊ စစ်သူရဲမင်းများအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူ့ကို ဂုဏ်ပြုသကဲ့သို့ပင်၊ သာန္တနု၏ သား ဘီရှ္မသည် ထိုပူဇော်အပ်သော ရေဖြင့် စိတ်ကျေနပ်ပြီးနောက် အာర్జုနထံသို့ မျက်နှာမူကာ စုဝေးနေသော သူရဲမင်းများရှေ့တွင် ချီးကျူး၍ ဤသို့ ပြောလေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical function of honor in a warrior society: true valor and right conduct are affirmed publicly before peers and rulers, making praise a moral endorsement and a standard for the community, not merely personal flattery.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Bhīṣma, satisfied after a ceremonial offering/refreshment, addresses Arjuna and praises him in front of all the assembled warrior-kings, as though formally honoring him.