Shloka 76
पज्चालानां ददौ हर्ष भीष्म: कुरुपितामह: । संजयने कहा--महाराज! कुरुकुलवृद्ध पितामह भीष्म सायंकालमें जब रणभूमिमें गिरे
pañcālānāṁ dadau harṣaṁ bhīṣmaḥ kurupitāmahaḥ |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «ကူရုတို့၏ အဘိုးအို ဘီရှ္မသည် ပဉ္စာလာတို့အတွက် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာ하였다။» (ဇာတ်ကြောင်းအရ၊ ဤသည်မှာ ဘီရှ္မ စစ်မြေပြင်၌ လဲကျသည့် အခိုက်အတန့်ကို ညွှန်းသည်။ ထိုအခိုက်တွင် ကောရဝတို့သည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲသွားသော်လည်း ပဉ္စာလာနှင့် မဟာမိတ်တို့အတွက်တော့ ဝမ်းမြောက်ရန် အကြောင်းဖြစ်လာသည်—အောင်ပွဲနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့သည် တစ်ဖြစ်ရပ်တည်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် သဘောတရားဆိုင်ရာ ရှုပ်ထွေးမှုကို ဖော်ပြသည်။)
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral ambiguity of war: the fall of a single great warrior can simultaneously generate joy for one side and deep sorrow for the other, reminding readers that battlefield outcomes are ethically charged and emotionally costly, even when they advance a cause perceived as righteous.
Sañjaya reports that Bhīṣma, the revered Kuru grandsire, became the cause of joy for the Pāñcālas—understood in context as occurring when Bhīṣma was brought down in battle, shifting morale: the Kauravas were shaken and the opposing camp found renewed confidence.