Shloka 46
उपधानेन दत्तेन प्रत्यनन्दद् धनंजयम्
upadhānena dattena pratyanandad dhanañjayam | bhāratān sarvān ālokya yoddhāreṣṭhaḥ suhṛdām ānanda-vardhanaḥ bharata-kula-bhūṣaṇaḥ kuntīputram arjunam idaṃ vacanam abravīt ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—ခေါင်းအောက်ခံအဖြစ် ခေါင်းအုံးတစ်လုံး ပေးကာ၊ သူသည် ဓနဉ္ဇယ (အာర్జုန) ကို ချီးမွမ်းစကားများဖြင့် ပျော်ရွှင်စေ하였다။ ထို့နောက် ဘာရတတို့အားလုံးကို မျက်စိလှည့်ကြည့်ပြီး၊ စစ်သူရဲတို့အနက် အကောင်းဆုံး၊ မိတ်ဆွေတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုကို တိုးပွားစေသူ၊ ဘာရတဝంశ၏ အလှဆင်ဖြစ်သော ကုန္တီ၏သား အာర్జုနအား ဤသို့ ပြောဆို하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical leadership through respect and encouragement: honoring a worthy person with courteous gestures and praise strengthens allies’ morale and reinforces dharmic conduct even in a martial setting.
A speaker (as reported by Sañjaya) offers Arjuna a cushion, praises him, looks over the gathered Bharatas, and then begins to address Arjuna formally, setting up the speech that follows.