Shloka 84
ततस्तमेकं बहव: परिवार्य समन्तत: । परिकाल्य कुरून् सर्वान् शरवर्षरवाकिरन्
tatas tam ekaṁ bahavaḥ parivārya samantataḥ | parikālya kurūn sarvān śaravarṣa-ravākiran ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် စစ်သူရဲများစွာတို့သည် ထိုသူရဲကောင်းတစ်ဦးတည်းကို အရပ်လေးမျက်နှာမှ ဝိုင်းရံကြ၏။ ကုရုတို့အား အရပ်ရပ်သို့ နောက်ဆုတ်စေကာ၊ မြည်ဟည်းသံကြီးသော မြားမိုးကို သူ့အပေါ်သို့ လောင်းချလေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield ethic of coordinated action: when a single powerful warrior endangers the larger force, many unite to contain him. It reflects kṣatriya-dharma in practice—courage and strategy—while also hinting at the moral tension of war, where necessity can justify overwhelming force against an individual.
After a turn in the fighting, many warriors close in around a lone fighter, encircling him from all sides. They push back the Kurus across the field and unleash a loud, continuous barrage of arrows, intensifying the pressure and shifting momentum.