Shloka 77
सैन्यानां युध्यमानानां निध्नतामितरेतरम् । असौम्यरूपा पृथिवी शोणिताक्ताभवत् तदा,उस समय एक-दूसरेको मारनेवाले युद्धपरायण सैनिकोंके रक्तसे रंजित हो वहाँकी सारी पृथ्वी भयानक हो गयी थी
sainyānāṃ yudhyamānānāṃ nidhnatām itaretaram | asaumyarūpā pṛthivī śoṇitāktābhavat tadā ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– စစ်ပွဲကို အာရုံစိုက်နေသော တပ်ဖွဲ့များသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်ကြသဖြင့် ထိုအခါ မြေပြင်သည် သွေးဖြင့် လိမ်းကျံကာ မင်္ဂလာမရှိသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်လာ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the stark ethical cost of warfare: when people kill one another, the very earth appears defiled and ominous. It invites reflection on how even duty-driven combat carries visible and moral consequences, emphasizing the gravity of हिंसा (violence) and the need for discernment in dharma.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra the intensity of the battle: soldiers on both sides are mutually slaughtering each other, and the ground is drenched with blood, making the battlefield look terrifying and inauspicious.