Shloka 70
खडगं चान्यतरप्रेप्सु्मुत्योरग्रे जयाय वा । भरतनन्दन! समस्त कौरव वीरोंके देखते-देखते गंगानन्दन भीष्मने मृत्यु अथवा विजय इन दोमेंसे किसी एकका वरण करनेके लिये अपने हाथमें सुवर्णभूषित ढाल और तलवार ले ली || ६९ ह || तस्य तच्छतथा चर्म व्यधमत् सायकैस्तथा
khaḍgaṃ cānyataraprepsur mṛtyor agre jayāya vā | bharatanandana samasta-kaurava-vīrāṇāṃ dṛśyate-dṛśyate gaṅgānandano bhīṣmo mṛtyuṃ vā jayaṃ vā—anayoḥ anyataraṃ varaṇāya—svahaste suvarṇabhūṣitaṃ carma ca khaḍgaṃ ca jagrāha | tasya tac chvetatathā carma vyadhamat sāyakais tathā ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «အို ဘာရတမျိုးနွယ်၊ ကောရဝသူရဲကောင်းတို့ အားလုံး၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဂင်္ဂါ၏သား ဘီရှ္မသည် ရွှေဖြင့် အလှဆင်ထားသော ဒိုင်းနှင့် ဓားကို မိမိလက်ဖြင့် ကိုင်ယူခဲ့သည်—ရှေ့တန်းတွင် သေခြင်း သို့မဟုတ် အောင်ပွဲ ဟူသော အဆုံးအဖြတ်နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုကို ရွေးချယ်သကဲ့သို့။ ထို့နောက် သူ၏ ဒိုင်းတော်သည်လည်း မြားများဖြင့် ထိုးခတ်ကာ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခဲ့သည်»။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma: steadfast resolve in righteous combat, where a warrior accepts the two legitimate outcomes—victory or death—without clinging to personal safety. Bhīṣma’s readiness to face either outcome models disciplined courage and duty-bound action.
Sañjaya describes Bhīṣma, in full view of the Kaurava heroes, taking up his gold-adorned shield and sword, prepared for either death at the front or victory. Immediately, his shield is assailed and battered by a shower of arrows, indicating the intensity of the engagement.