Shloka 21
विराटद्रुपदौ चोभौ राक्षसश्न घटोत्कच: । अभिमन्युश्च संक्रुद्ध: सप्तैते क्रोधमूर्च्छिता:
sañjaya uvāca |
virāṭa-drupadau cobhau rākṣasaś ca ghaṭotkacaḥ |
abhimanyuś ca saṅkruddhaḥ saptaite krodha-mūrcchitāḥ |
atāḍayan raṇe bhīṣmaṃ sahitāḥ sarva-sṛñjayāḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ဗိရာဋနှင့် ဒြုပဒ နှစ်ဦး၊ ရက္ခသ ဂဋောတ္ကချ၊ ထို့ပြင် ဒေါသထန်သော အဘိမန်ယူတို့—ဒေါသလှိုင်းကြီးက လွှမ်းမိုးသည့် ဤခုနစ်ဦးသည် စೃဉ္ဇယတို့အားလုံးနှင့်အတူ စစ်မြေပြင်၌ ဘီရှ္မကို ထိုးနှက်ကြ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral tension of war: even righteous allies may be driven by anger, yet they must act in disciplined unity to protect their side. It implicitly contrasts uncontrolled wrath with purposeful, coordinated effort under kṣatriya-dharma.
Sañjaya describes a concentrated assault on Bhīṣma: Virāṭa, Drupada, Ghaṭotkaca, Abhimanyu and other allied Sṛñjaya warriors, inflamed with anger, strike Bhīṣma together from all sides in the thick of battle.