Shloka 54
ततस्तस्य च तेषां च युद्धे देवासुरोपमे । किरीटी भीष्ममागच्छत् पुरस्कृत्य शिखण्डिनम्
tatas tasya ca teṣāṁ ca yuddhe devāsuropame | kirīṭī bhīṣmam āgacchat puraskṛtya śikhaṇḍinam ||
ထို့နောက် သူနှင့် ထိုသူရဲများအကြား စစ်ပွဲသည် နတ်နှင့် အဆုရတို့၏ ဒဏ္ဍာရီစစ်ပွဲကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ပြင်းထန်လာသောအခါ၊ မကွတ်ဆောင်း (သရဖူ) ဆင်ထားသော အာర్జုနသည် ရှိခဏ္ဍင်ကို ရှေ့တန်းတင်ကာ ဘီရှ္မထံသို့ တိုးဝင်လာ하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်၏ အကျင့်သီလကို ထင်ဟပ်စေသည်—ယုទ្ធနည်းသည် အင်အားတစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ သစ္စာကတိ၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သတ်ဖြတ်မှုအလယ်၌ပင် စစ်သူရဲတို့ လက်ခံထားသော တရားသဘောကန့်သတ်ချက်များကြောင့်လည်း ပုံဖော်ခံရသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, action is constrained by dharma-like commitments and personal vows; strategy often exploits acknowledged ethical limits (here, Bhishma’s reluctance to fight Shikhandi), showing how moral reputation can shape outcomes as much as force.
Sanjaya describes the battle becoming as fierce as a gods-versus-demons war. At that moment Arjuna advances toward Bhishma, deliberately placing Shikhandi at the front, a tactical move aimed at neutralizing Bhishma’s resistance and enabling Arjuna to press the attack.