Shloka 60
श्वेतच्छत्रसहस्राणि सध्वजाश्न महारथा: । विकीर्णा: समदृश्यन्त शतशो5थ सहस््रश:,सहस्रों सफेद छत्र इधर-उधर गिरे थे, ध्वजों-सहित सैकड़ों और हजारों महारथी सब ओर बिखरे दिखायी देते थे
śvetacchatrasahasrāṇi sadhvajāś ca mahārathāḥ | vikīrṇāḥ samadṛśyanta śataśo 'tha sahasraśaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– အဖြူရောင် ထီးတော်များ ထောင်ပေါင်းများစွာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲလဲကျနေပြီး၊ အလံတံဆိပ်များကို မပျောက်မလွတ် ဆောင်ထားသေးသော မဟာရထီ စစ်ရထားသူရဲကောင်းများသည် ရာချီ၊ ထောင်ချီအဖြစ် အနှံ့အပြား လဲကျပြန့်ကျဲနေသည်ကို မြင်ရ၏။ စစ်မြေ၏ တောက်ပခမ်းနားမှုသည် စစ်၏ကုန်ကျစရိတ်ကို သက်သေပြသသည့် တိတ်ဆိတ်ကြမ်းတမ်းသော မြင်ကွင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အဆင့်အတန်းနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာတို့သည်လည်း ပျက်စီးမှုအလယ်၌ လဲကျသည့် အမှတ်တံဆိပ်များသာ ကျန်ရစ်သွား၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores impermanence and the leveling force of war: symbols of sovereignty (white parasols, banners) and the highest martial ranks (mahārathas) end up scattered alike, reminding the listener that pride in status is fragile and that violence carries a vast, sobering cost.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra the दृश्य of the battlefield: countless royal parasols and bannered chariot-champions are seen strewn across the field, indicating heavy casualties and the disordered aftermath of intense fighting.