Shloka 25
Śākadvīpa–Pramāṇa–Varṇana
Measurements and Description of Śākadvīpa
तत्र नित्यं प्रभवति स्वयं देव: प्रजापति: । त॑ पर्युपासते नित्यं देवा: सर्वे महर्षय:
tatra nityaṁ prabhavati svayaṁ devaḥ prajāpatiḥ | taṁ paryupāsate nityaṁ devāḥ sarve maharṣayaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «ထိုနေရာ၌ ပရဇာပတိဟူသော ဒေဝဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ အာဏာတန်ခိုးဖြင့် အမြဲတမ်း ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။ ထိုနေရာ၌လည်း ဒေဝတော်အပေါင်းနှင့် မဟာရိသိတို့သည် အမြဲတမ်း ရိုသေဝတ်ပြု၍ အနီးကပ် ချီးမြှောက်ပူဇော်ကြ၏»။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes divine self-manifestation and the ideal of continual reverent attendance: even gods and great seers uphold cosmic order by honoring the supreme progenitor (Prajāpati), modeling humility and devotion.
Sañjaya describes a sacred locus or state where Prajāpati is ever-present and self-revealing, and where the gods and great seers constantly worship and serve him—highlighting the sanctity and authority of that divine presence within the broader Bhīṣma Parva narration.