Shloka 24
तावन्योन्यं महाराज समासाद्य महाहवे । अन्योन्यवेगाभिहतौ निपेततुररिंदमौ
tāv anyonyaṁ mahārāja samāsādya mahāhave | anyonya-vegābhihatāu nipetatur ariṁdamau ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—မဟာရာဇာ၊ ထိုသူရဲနှစ်ဦးသည် စစ်ကြီးအတွင်း အချင်းချင်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ကြ၏။ အချင်းချင်း၏ အရှိန်ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရကာ ရန်သူနှိမ်နင်းသူနှစ်ဦးလုံး မြေပေါ်သို့ လဲကျကြ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the tragic symmetry of warfare: when opponents of comparable strength collide, the result can be mutual destruction. It implicitly cautions that martial glory often culminates in suffering, even for the ‘enemy-subduing’ heroes.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that two warriors met head-on in the thick of the great battle; each was struck by the other’s forceful assault, and both fell to the ground badly wounded.