Shloka 62
भीष्मपर्व — अध्याय ११०: पार्थभीमयोः प्रहारः तथा भीष्माभिमुखं संग्रामविस्तारः
Arjuna and Bhima’s pressure; escalation toward Bhishma
उवाच राजा दीनात्मा प्रीतियुक्तमिदं वच: । गंगानन्दन भीष्म जब बारंबार इस प्रकार प्रसन्नता-पूर्वक कह रहे थे, उस समय राजा युधिष्ठटिरने दीन हृदयसे प्रेमपूर्वक यह बात कही-- || ६१ ई ।।
sañjaya uvāca | uvāca rājā dīnātmā prītiyuktam idaṁ vacaḥ | gaṅgānandana bhīṣma yadā bāraṁbāram evaṁ prakāraṁ prasannatā-pūrvakaṁ vadati sma, tadā rājā yudhiṣṭhiraḥ dīna-hṛdayena prītyā idaṁ vacaḥ uvāca— kathaṁ jayema sarvajña, kathaṁ rājyaṁ labhemahi |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ဂင်္ဂါ၏သား ဘီရှ္မသည် ပျော်ရွှင်သဘောနှင့် မေတ္တာရည်လျှံစွာ ထိုသို့ ထပ်ခါထပ်ခါ မိန့်ကြားနေစဉ်၊ မင်း ယုဓိဋ္ဌိရသည် စိတ်နှလုံးမှာ ဝမ်းနည်းပင်ပန်းသော်လည်း ရိုသေမှုဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ချစ်ခင်စွာ မေးလေသည်– «အရာရာကို သိမြင်တော်မူသော အရှင်၊ ဤစစ်ပွဲ၌ ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့ အောင်နိုင်မည်နည်း၊ မည်သို့ နိုင်ငံတော်ကို ပြန်လည် ရယူနိုင်မည်နည်း»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharmic dilemma: victory and sovereignty are not sought as mere power, but as a moral problem requiring guidance from a wise elder. Yudhishthira’s question implies that rightful success in war must be aligned with dharma and proper counsel.
Sanjaya reports that Bhishma is speaking repeatedly and calmly; in response, the distressed yet respectful Yudhishthira addresses Bhishma as ‘all-knowing’ and asks how the Pandavas can win the war and recover the kingdom.