Shloka 4
भीमसेनस्य बहुमहारथसंयुगः
Bhīmasena’s Engagement with Multiple Mahārathas
तं द्वादशाख्यैर्नकुलो माधवद्च त्रिभि: शरै: । धृष्टय्युम्नश्व॒ सप्तत्या भीमसेनश्न सप्तभि:
taṁ dvādaśākhyair nakulo mādhavaṁ ca tribhiḥ śaraiḥ | dhṛṣṭadyumnaś ca saptatyā bhīmasenaś ca saptabhiḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ နကူလသည် သူ့ကို မြှားတစ်ဆယ့်နှစ်စင်းဖြင့် ထိုးနှက်၍၊ မာဓဝ (ကృష్ణ) သည် သုံးစင်းဖြင့် ထိုးနှက်하였다။ ဓೃಷ್ಟဒျုမ்னသည် ခုနစ်ဆယ်စင်းဖြင့် ထိုးနှက်၍၊ ဘီမစေနသည် ခုနစ်စင်းဖြင့် ထိုးနှက်하였다။ ထို့ကြောင့် စစ်၏ ထိပ်တိုက်ဖိအားအတွင်း ပाण्डဝ သူရဲကောင်းများသည် ရန်သူတစ်ဦးတည်းအပေါ် မြှားများကို စုစည်းကာ စည်းကမ်းတကျသော အင်အားအသုံးချမှုဖြင့် တာဝန်ကို လိုက်နာသည့် စစ်ရေးအတူတကွ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြသ하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined, coordinated action in the performance of kṣatriya-duty: multiple warriors focus their efforts decisively. Ethically, it reflects the Mahābhārata’s tension—dharma pursued through force—where resolve and strategy are praised, yet the cost of violence remains implicit.
Sañjaya reports a battlefield moment in which Nakula, Kṛṣṇa (Mādhava), Dhṛṣṭadyumna, and Bhīma each strike the same opponent with a specified number of arrows, indicating concentrated attack and the intensity of the Kurukṣetra combat.