Shloka 12
भीष्मरथाभिमुख्यं — Arjuna’s advance with Śikhaṇḍin; Duḥśāsana’s interception
सोअन्यत् कार्मुकमादाय भीष्म विव्याध पञ्चभि: । सारथिं च त्रिभिर्बाणै: सुशितै रणमूर्धनि
so 'nyat kārmukam ādāya bhīṣmaṁ vivyādha pañcabhiḥ | sārathiṁ ca tribhir bāṇaiḥ suśitai raṇamūrdhani ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထိုသူသည် အခြားလေးတစ်လက်ကို ကိုင်ယူ၍ စစ်ပွဲ၏ရှေ့တန်း၌ ဘီရှ္မကို ထက်မြက်သော မြားငါးစင်းဖြင့် ထိုးဖောက်ကာ၊ ဘီရှ္မ၏ ရထားမောင်းကိုလည်း ချွန်ထက်ကောင်းမွန်သော မြားသုံးစင်းဖြင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာပေး하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the grim ethical tension of Kurukṣetra: martial excellence and tactical necessity operate within a war where dharma is strained. Even non-royal participants like charioteers are drawn into harm, showing how conflict expands suffering beyond principal combatants.
In Sañjaya’s battlefield report, a warrior (implied by context) switches to another bow and shoots Bhīṣma with five sharp arrows, then strikes Bhīṣma’s charioteer with three arrows at the very front of the fighting.