Shloka 11
भीष्मवधोपाय-प्रश्नः (Inquiry into the means to overcome Bhīṣma) | Chapter 103
न चैनं तावका राजन् विषेहुररिघातिनम् | प्रदीप्तं पावक॑ यद्धत् पतड़ा: कालचोदिता:
na cainaṃ tāvakā rājan viṣehuḥ arighātinam | pradīptaṃ pāvakaṃ yathā pataṅgāḥ kālacoditāḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—အို မင်းကြီး၊ ရန်သူသတ် အဘိမညု၏ အရှိန်ကို သင်၏စစ်သည်တို့ မခံနိုင်ကြ—ကံကြမ္မာက မောင်းနှင်သည့် ပိုးဖလံများသည် လောင်ကျွမ်းနေသော မီး၏ အပူကို မခံနိုင်ဘဲ ထိုမီးထဲတွင်ပင် ပျက်စီးသကဲ့သို့။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the overwhelming force of a dharmic hero in battle and underscores the role of kāla (Time/Fate): when destiny ripens, even many cannot withstand one blazing power—like moths drawn helplessly to fire.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava soldiers failed to endure Abhimanyu’s assault; they were scattered and destroyed, compared to moths perishing in a blazing flame.