Shloka 22
भीष्म-पर्व अध्याय १०० — त्रिगर्त-आक्रमण, भीष्म-केन्द्रित पुनर्संयोजन, तथा शक्त्यस्त्र-विनिमय
अरजोअम्बरसंवीत: सिंहखेलगतिर्नुप । शुशुभे विमलार्चिष्मान् नभसीव दिवाकर:
arajo’mbara-saṁvītaḥ siṁha-khela-gatir nṛpa | śuśubhe vimalārcīṣmān nabhasīva divākaraḥ ||
ကာဏ္ဏက ပြောသည်—“အို မင်းကြီး၊ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်လုံးလုံးကို အညစ်အကြေးကင်းသော အဝတ်အစားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထား၏။ သူသည် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ဂုဏ်မာန်ပြည့်၍ ကစားသလို လျှောက်လှမ်းကာ၊ သန့်ရှင်းသော တောက်ပမှုကြောင့် ကောင်းကင်၌ ထွန်းလင်းနေသော နေမင်းကဲ့သို့ လှပတောက်ပလေ၏။”
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse uses classical omens of virtue and power—spotless clothing, lion-like gait, sun-like radiance—to suggest that inner resolve and righteous authority manifest outwardly. In epic ethics, such imagery supports the idea that a dharmic warrior’s presence inspires confidence and steadiness amid war.
Karna is describing a prominent figure’s appearance on the battlefield: the person is dressed in clean garments, walks with leonine confidence, and shines like the sun in the sky—an elevated portrait meant to convey formidable, auspicious heroism.