Shloka 41
Nakula’s Declaration and the Uñchavṛtti Brāhmaṇa’s Superior Merit (Āśvamedhika Parva, Adhyāya 92)
श्राद्ध संकल्पयामास जमदग्नि: पुरा किल | होमधेनुस्तमागाच्च स्वयमेव दुदोह ताम्
vaiśampāyana uvāca | śrāddhaṃ saṅkalpayāmāsa jamadagniḥ purā kila | homadhenuḥ tam āgāc ca svayam eva dudoh tām |
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– ရှေးကာလတစ်ခါတွင် ရှင်ရသေ့ ဇမဒဂ္နိသည် ဘိုးဘွားအတွက် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ရန် စိတ်ကူးတည်ကြည်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုအခါ သူ၏ ယဇ္ဉပူဇော်နွား ဟောမဓေနု (Homadhenu) သည် ကိုယ်တိုင်လာရောက်ပြီး ရသေ့ကလည်း ကိုယ်တိုင်နို့ညှစ်ယူခဲ့သည်—သန့်ရှင်းသော အရင်းအမြစ်တို့သည် မှန်ကန်သော ဘိုးဘွားပူဇော်မှုကို ထောက်ပံ့ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်ကြောင်း ပြသသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Right intention (saṅkalpa) toward dharmic duties—here, śrāddha for ancestors—draws appropriate means and support; sacred resources are portrayed as naturally aligning with righteous ritual action.
Vaiśampāyana recounts an old episode: Jamadagni decides to perform śrāddha, and his Homadhenu comes on her own; Jamadagni then milks her to obtain what is needed for the rite.