Shloka 29
Nakula’s Declaration and the Uñchavṛtti Brāhmaṇa’s Superior Merit (Āśvamedhika Parva, Adhyāya 92)
ततस्ते मुन2यो हृष्टा ददुशुस्तपसो बलम् । विस्मिता वचन प्राहुरिदं सर्वे महार्थवत्
tataste munayo hṛṣṭā dadṛśus tapaso balam | vismitā vacanaṃ prāhur idaṃ sarve mahārthavat ||
ထို့နောက် ထိုရဟန္တာမုနိတို့သည် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်း၍ မဟာတပဿာရှင်၏ တပဿာမှ ပေါက်ဖွားသော အင်အားကို မျက်မြင်တကယ် တွေ့မြင်ကြ၏။ မြင်တွေ့သမျှကြောင့် အံ့ဩသွားကာ အဓိပ္ပါယ်နက်ရှိုင်းသော စကားများကို အားလုံးပေါင်း၍ ပြောကြ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that tapas (disciplined austerity) is not merely private piety but a force that can become evident to others; when genuine, it inspires joy, reverence, and thoughtful speech, reinforcing the ethical ideal that inner self-mastery yields real strength.
Vaiśampāyana narrates that a group of sages witnesses the manifest potency produced by a great ascetic’s austerities; struck with amazement, they collectively respond by speaking weighty, meaningful words about what they have seen.