Shloka 95
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
स्वर्गार्गलं लोभबीजं रागगुप्तं दुरासदम् । त॑ तु पश्यन्ति पुरुषा जितक्रोधा जितेन्द्रिया:
svargārgaḷaṃ lobhabījaṃ rāgaguptaṃ durāsadam | taṃ tu paśyanti puruṣā jitakrodhā jitendriyāḥ ||
«၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရာလမ်းကို တားဆီးသော တံခါးခလုတ်တည်းဟူ၍၊ လောဘ၏ မျိုးစေ့ဖြစ်ပြီး၊ ရာဂ(တွယ်ကပ်မှု)အောက်တွင် ဖုံးကွယ်ကာ အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲ၏။ သို့ရာတွင် ဒေါသကို အနိုင်ယူပြီး အာရုံခံအင်္ဂါတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော ယောက်ျားတို့သည် ၎င်းကို ထင်ရှားစွာ မြင်နိုင်၍ ထိုအန္တရာယ်မှ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်ကြသည်»။
श्षशुर उवाच
Educational Q&A
Greed, concealed by attachment, becomes a powerful inner obstruction to spiritual good; only those who conquer anger and restrain the senses can recognize this obstacle and avoid being bound by it.
The speaker (identified as the father-in-law) delivers a moral instruction, describing an inner vice as a ‘bolt’ blocking heaven and praising the disciplined—those free from anger and sense-indulgence—as capable of discerning and overcoming it.