Shloka 82
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
प्रीतात्मा स तु तं वाक्यमिदमाह द्विजर्ष भम् । वाग्मी तदा द्विजश्रेष्ठो धर्म: पुरुषविग्रह:
prītātmā sa tu taṃ vākyam idam āha dvijarṣabham | vāgmī tadā dvijaśreṣṭho dharmaḥ puruṣavigrahaḥ ||
စိတ်နှလုံး ပီတိပြည့်ဝသဖြင့် သူသည် ဗြာဟ္မဏတို့အနက် နွားထီးတော်တည်းဟူသော ထိုသူအား ဤစကားကို ပြော하였다။ ထိုအခါ စကားပြောကျွမ်းကျင်သော ဒွိဇအထွဋ်—လူ့ရုပ်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာသော ဓမ္မတော်တည်းဟူသောသူ—က သူ့အား မိန့်ကြားလေ၏။
श्षशुर उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical instruction by highlighting Dharma as an embodied, eloquent authority: true guidance is rooted in righteousness and conveyed through disciplined, meaningful speech.
A pleased speaker addresses an eminent Brahmin; the narration identifies the interlocutor as Dharma in human form, signaling that the forthcoming dialogue carries moral and religious weight.