Shloka 77
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
देह: प्राणश्न धर्मश्न शुश्रूषार्थमिदं गुरो: । तव विप्र प्रसादेन लोकान् प्राप्स्यामहे शुभान्
dehaḥ prāṇaś ca dharmaś ca śuśrūṣārtham idaṃ guroḥ | tava vipra prasādena lokān prāpsyāmahe śubhān ||
«ဤကိုယ်ခန္ဓာ၊ ဤအသက်ရှူသက်တမ်း၊ ထို့ပြင် ငါ၏ ဓမ္မတရားတော်တည်းဟူသော အရာအားလုံးသည် အကြီးအကဲနှင့် ဆရာတို့ကို ရိုသေစွာ ပြုစုဝန်ဆောင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်၏။ ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်သူ၊ သင်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ကျွန်မတို့သည် မင်္ဂလာရှိသော လောကများကို ရောက်ရှိမည်»
श्षशुर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that one’s body, life-force, and moral duty find their highest use in respectful service to elders and teachers; such humility and service, supported by a brāhmaṇa’s blessing, is presented as a cause of spiritual merit and attainment of auspicious realms.
A speaker (identified as “the father-in-law”) expresses devotion and submission, declaring that his very life and dharma are dedicated to serving the guru/elders, and he acknowledges that the brāhmaṇa’s favor or blessing will enable the attainment of blessed worlds.