Shloka 8
अर्जुनदुःखहेतुप्रश्नः — Inquiry into the cause of Arjuna’s recurring hardship
Book 14, Chapter 89
प्रतिगृह्म धरां राजन् व्यास: सत्यवतीसुत:
pratigṛhya dharāṃ rājan vyāsaḥ satyavatīsutaḥ
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– «အို မင်းကြီး၊ မြေယာ (မြေဒါန) ကို လက်ခံယူပြီးနောက် စတျဝတီ၏သား ဗျာသ မဟာဋ္ဌာနသည် သင့်လျော်သကဲ့သို့ ဆက်လက်ပြုမူ하였다» ဟု။ ဤစကားသည် မင်း၏ဒါနကို လက်ခံခြင်းတွင် ပါဝင်သော သီလဓမ္မအလေးချိန်ကို ထင်ဟပ်စေသည်—လက်ခံပြီးသည်နှင့် လက်ခံသူသည် သမာဓိနှင့် ထိန်းချုပ်မှုဖြင့် ပြုမူရမည်၊ အထူးသဖြင့် ပေးသူသည် အုပ်စိုးရှင်၊ လက်ခံသူသည် ဂုဏ်သိက္ခာမြင့် ရှင်သန်သူဖြစ်သည့်အခါ။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic seriousness of accepting a gift—especially land—from a king. Formal acceptance (pratigraha) creates a moral obligation to use the gift rightly and to remain free from greed or misuse, reflecting the ideal conduct expected of a sage.
Vaiśaṃpāyana narrates that Vyāsa, identified by the epithet “son of Satyavatī,” accepts a grant of land/earth from the king. The statement functions as a narrative pivot: the acceptance marks a completed ritual-social transaction and sets up whatever action or disposition follows from Vyāsa’s receiving the gift.