Shloka 9
Babhruvāhana’s Lament and Appeal for Expiation (प्रायश्चित्त-याचना)
उत्तिष्ठ कुरुमुख्यस्य प्रियमुख्य मम प्रिय । अयमश्वो महाबाहो मया ते परिमोक्षित:,“कुरुराजके प्रियतम और मेरे प्राणाधार! उठो। महाबाहो! मैंने तुम्हारा यह घोड़ा छुड़वा दिया है
uttistha kurumukhyasya priyamukhya mama priya | ayam aśvo mahābāho mayā te parimokṣitaḥ ||
ဝိုင်သမ္ပာယနက ပြော၏— «ထလော့၊ ကုရုတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၏ အချစ်တော်တို့အနက် အချစ်ဆုံး—ငါ၏ အချစ်တော်။ အို လက်တန်ခိုးကြီးသူ၊ ဤမြင်းကို ငါသည် သင်အတွက် လွတ်မြောက်အောင် ပြန်လည်ကယ်တင်ပေးပြီးပြီ»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes steadfastness and the restoration of rightful duty: when a key symbol of royal dharma (the Aśvamedha horse) is recovered, one should rise from grief or defeat and resume one’s responsibilities with renewed honor.
A narrator reports a consoling address to a Kuru hero: he is urged to get up, and is told that the sacrificial/royal horse—central to the Aśvamedha rite—has been successfully freed and returned to his control.