Shloka 9
Traigarta Attempt to Seize the Aśvamedha Horse; Arjuna’s Restraint and Tactical Victory
आकुमारं तदा राजन्नागमत् तत्पुरं विभो । द्रष्टकामं कुरुश्रेष्ठ प्रयास्यन्तं धनंजयम्
ā-kumāraṁ tadā rājann āgamat tat-puraṁ vibho | draṣṭu-kāmaṁ kuru-śreṣṭhaṁ prayāsyantaṁ dhanañjayam, janamejaya! prabho! |
ဝိုင်သမ္ပာယနက ပြော၏—အို မင်းကြီး၊ အို အင်အားကြီးသောအရှင်၊ ထိုအခါ ခရီးထွက်မည့် ကုရုတို့အထွဋ်အမြတ် သနဉ္ဇယ အာర్జုနကို မြင်လိုကြသဖြင့် ဟတ်စတိနာပူရမြို့သား အားလုံးသည် ကလေးငယ်မှ စ၍ အိုမင်းသူအထိ တစ်မြို့လုံး ထွက်လာကြသတည်း။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the bond between a dharmic leader/warrior and the people: public duty is not merely personal ambition but a responsibility carried with the community’s trust, affection, and moral expectations.
As Arjuna is about to depart on a journey, the entire population of Hastināpura—young and old—comes out in a great gathering to see him, showing their admiration and concern at his setting forth.