Shloka 15
Janmaveśma-praveśa and Uttarā’s Śaraṇāgati
Entry into the Birth-Chamber and Uttarā’s Appeal
संजीवयैन दुर्धर्ष मृतं त्वमभिमन्युजम् । सदृशाक्षसुतं वीर सस्य॑ वर्षन्निवाम्बुद:
saṃjīvayaina durdharṣa mṛtaṃ tvam abhimanyujam | sadṛśākṣasutaṃ vīra sasyaṃ varṣann ivāmbudaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– «မအနိုင်မခံနိုင်သော သူရဲကောင်းရေ၊ အဘိမန္ယု၏ သေဆုံးနေသော သားတော်ကို—ဖခင်နှင့် မျက်လုံးသဏ္ဌာန်တူသော ကလေးကို—အသက်ပြန်ရှင်စေပါ။ မိုးတိမ်က ရေကို သွန်းလောင်းလျှင် ခြောက်သွေ့နေသော စိုက်ခင်းတောင် ပြန်လည်စိမ်းလန်းလာသကဲ့သို့၊ အရှင်လည်း သူ့ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးပါ»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights compassion and responsibility toward preserving a righteous lineage after catastrophic war, using the ethical image of life-restoring rain to frame revival as an act of protection and renewal.
Vaiśampāyana describes an appeal to a mighty hero to bring Abhimanyu’s dead son back to life, comparing the requested act to a rain-cloud reviving a dried-up crop.