Shloka 17
Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
नद्धं च भाजनं राजंस्तुलार्थमभवन्नूप । वाहन पाण्डुपुत्रस्य तत्रासीत् तु विशाम्पते
naddhaṃ ca bhājanaṃ rājan tulārtham abhavan nṛpa | vāhanaṃ pāṇḍuputrasya tatrāsīt tu viśāṃpate ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်—“အို မင်းကြီး၊ ထိုအသုံးအဆောင်များကို ခိုင်မာစွာ ပိတ်ချုပ်ထုပ်ပိုးထားပြီး၊ အို အုပ်စိုးရှင်၊ အလေးချိန်ကို တူညီအောင် ချိန်ညှိ၍ တင်ဆောင်ထားသည်။ ထို့ပြင် အို ပြည်သူတို့၏ အရှင်၊ ပဏ္ဍု၏ သား (ယုဓိဋ္ဌိရ) ၏ သယ်ယူယာဉ်များလည်း ထိုနေရာ၌ ရှိနေ၍ ၎င်းတို့ကို သယ်ဆောင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေ하였다။”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic kingship through careful stewardship: resources are secured, measured fairly, and transported responsibly—order and equity in practical affairs supporting larger righteous aims.
During the Aśvamedha-related proceedings, the narrator describes logistical arrangements: utensils are tied up and distributed into balanced loads, and Yudhiṣṭhira’s vehicles are present to carry these prepared burdens.